Zug do nikaj

Walenynki - dziyń we ftorym świat gŏdŏ o miłojści... tyj szczynśliwyj i spełniōnyj.

Ale niy zawsze tak je…

Niyrŏzki miłojść niy chce prziś, abo prziłajzi we niywłaściwym czajsie.

Sōm wejrzynia, ftore trwajōm chwila dużi niż powinny. Sōm gŏdki, co ôstajōm we gowie nawet kej se skōńczōm. I sōm perony, na kerich czowiyk chyntnie by ôstŏ, choć wiy, iże rozkład jazdy je inkszi.

Niy kŏżdŏ geschichta mŏ swōj dalszi ciōng. Niy każdŏ moge. Niyrŏzki tory przetnōm se ino na momynt, a niyskorzi kŏżdi jedzie zugym we swoja strona.

Dzisiej napisałach niy wiersz, ale piosynka ô takyj miłojści co zdarzŏ se ino na chwila, a ftoryj melodyjŏ jeszcze dugo słychać.

ZUG DO NIKAJ

Zug poleku ôdjyżdzŏ

Do ôczu cisnōm se łzy

Jaki to syns mŏ

We lufcie malujã serce

Niy chcōm se zatrzymać

Wskazōwki ôd zygara

To co my se mogli dać

Przerywŏ wołanie szafnera

 

Przi pożegnaniu kusik niyśmiały

Stoisz dali na peronie

Pytania bez ôdpowiedzi ôstały

A jŏ siedzã we wagonie

 

Rozlywŏ se świat za ôknem

Pustka mie ciōngnie we dōł

Zmora tańcuje ze snym

w rytmie żelaznich kōł

Kolejne miasta a stacyje

Na żołdni niy chcã wylyjź

Tygo bagażu już nikt niy symnie

Sama go muszã dali niyjś

 

Przi pożegnaniu kusik niyśmiały

Stoisz dali na peronie

Pytania bez ôdpowiedzi ôstały

A jŏ siedzã we wagonie

 

Wsiednã do pociōngu we inksze dni

Dojadã do miejsca kaj bajesz czekŏ ti

Eichendorff po naszymu - "Winter" / "Zima"

Za ôknym mōmy richtig fest zima ze mrozym, że lepi ani ze chałpy niy wyłajzić.

Mie chyciōła ryma, bestusz siedzã pod deckōm i popijōm teej ze miodym a zitronōm. Keby mimo wszystko tyn dziyń ździebko wykorzystać, poszukałach, eli Eichendorff pisoł coś ô zimowym czajsie. Trefiołach na wiersz pod tytułym „Winter”. Tekst tego wiersza godŏ niy ino ô zimie na zewnōntrz, ale i ô tyj zimie, ftorŏ je wewnōntrz nŏs. Spodobŏ mie se tyn wiersz, bo pokazuje przejście ôd ciymnyj, zminej nocy aż do wiosynnyj nadzieje i ôbudzyniŏ serca. 

Toż postanowiłach go przetłumaczyć na ślōnskōm gōdkã i se sam ze Wami niym podzielić 😊 

WINTER - Joseph von Eichendorff

Wie von Nacht verhangen,

Wußt nicht, was ich will,

Schon so lange, lange

War ich totenstill.

Liegt die Welt voll Schmerzen,

Will's auch draußen schnein:

Wache auf, mein Herze,

Frühling muß es sein!

Was mich frech wollt fassen,

's ist nur Wogenschaum,

Falsche Ehr, Not, Hassen,

Welt, ich spür dich kaum.

Breite nur die Flügel

Wieder, schönes Roß,

Frei laß ich die Zügel,

So brich durch, Genoß!

Und hat ausgeklungen

Liebeslust und Leid,

Um die wir gerungen

In der schönsten Zeit;

Nun so trag mich weiter,

Wo das Wünschen aus –

Wie wird mir so heiter,

Roß, bring mich nach Haus!

ZIMA - tumaczynie własne

Bez noc ôgarniōni,

Niy wiã czygo chcã,

Czas już richtig dugi,

Na marach śpiã.

Bōl se po świecie kludzi,

Śniyg leci na dworze:

Niych se mojé sercé ôbudzi, 

Ô wiosynni porze!

To co mie niy chce ôstawić, 

To je ino piana ôd fal,

Fałsz, biyda, niynawijść,

Poszły kajś w dal.

Rozwiń zajś skrzidła

Rumaku, mŏsz mōj cynk,

Śmiało bez wyndzidła,

Niy wiã co to lynk!

I już wszystko zagrali 

Miłojści rozkosz a strata,

Ô ftore my wojowali 

We te najpiynkniejsze lata;

Niyjś mie daleko,

Kaj marzynia sōm -

Kej mi se robi tak lekko,

Rumaku, zawiyjź mie do dōm!