Za ôknym mōmy richtig fest zima ze mrozym, że lepi ani ze chałpy niy wyłajzić.
Mie chyciōła ryma, bestusz siedzã pod deckōm i popijōm teej ze miodym a zitronōm. Keby mimo wszystko tyn dziyń ździebko wykorzystać, poszukałach, eli Eichendorff pisoł coś ô zimowym czajsie. Trefiołach na wiersz pod tytułym „Winter”. Tekst tego wiersza godŏ niy ino ô zimie na zewnōntrz, ale i ô tyj zimie, ftorŏ je wewnōntrz nŏs. Spodobŏ mie se tyn wiersz, bo pokazuje przejście ôd ciymnyj, zminej nocy aż do wiosynnyj nadzieje i ôbudzyniŏ serca.
Toż postanowiłach go przetłumaczyć na ślōnskōm gōdkã i se sam ze Wami niym podzielić 😊
WINTER - Joseph von Eichendorff
Wie von Nacht verhangen,
Wußt nicht, was ich will,
Schon so lange, lange
War ich totenstill.
Liegt die Welt voll Schmerzen,
Will's auch draußen schnein:
Wache auf, mein Herze,
Frühling muß es sein!
Was mich frech wollt fassen,
's ist nur Wogenschaum,
Falsche Ehr, Not, Hassen,
Welt, ich spür dich kaum.
Breite nur die Flügel
Wieder, schönes Roß,
Frei laß ich die Zügel,
So brich durch, Genoß!
Und hat ausgeklungen
Liebeslust und Leid,
Um die wir gerungen
In der schönsten Zeit;
Nun so trag mich weiter,
Wo das Wünschen aus –
Wie wird mir so heiter,
Roß, bring mich nach Haus!
ZIMA - tumaczynie własne
Bez noc ôgarniōni,
Niy wiã czygo chcã,
Czas już richtig dugi,
Na marach śpiã.
Bōl se po świecie kludzi,
Śniyg leci na dworze:
Niych se mojé sercé ôbudzi,
Ô wiosynni porze!
To co mie niy chce ôstawić,
To je ino piana ôd fal,
Fałsz, biyda, niynawijść,
Poszły kajś w dal.
Rozwiń zajś skrzidła
Rumaku, mŏsz mōj cynk,
Śmiało bez wyndzidła,
Niy wiã co to lynk!
I już wszystko zagrali
Miłojści rozkosz a strata,
Ô ftore my wojowali
We te najpiynkniejsze lata;
Niyjś mie daleko,
Kaj marzynia sōm -
Kej mi se robi tak lekko,
Rumaku, zawiyjź mie do dōm!
