Walenynki - dziyń we ftorym świat gŏdŏ o miłojści... tyj szczynśliwyj i spełniōnyj.
Ale niy zawsze tak je…
Niyrŏzki miłojść niy chce prziś, abo prziłajzi we
niywłaściwym czajsie.
Sōm wejrzynia, ftore trwajōm chwila dużi niż powinny. Sōm
gŏdki, co ôstajōm we gowie nawet kej se skōńczōm. I sōm perony, na kerich
czowiyk chyntnie by ôstŏ, choć wiy, iże rozkład jazdy je inkszi.
Niy kŏżdŏ geschichta mŏ swōj dalszi ciōng. Niy każdŏ moge.
Niyrŏzki tory przetnōm se ino na momynt, a niyskorzi kŏżdi jedzie zugym we
swoja strona.
Dzisiej napisałach niy wiersz, ale piosynka ô takyj miłojści co zdarzŏ se ino na chwila, a ftoryj melodyjŏ jeszcze dugo słychać.
ZUG
DO NIKAJ
Zug poleku ôdjyżdzŏ
Do
ôczu cisnōm se łzy
Jaki
to syns mŏ
We
lufcie malujã serce
Niy chcōm se zatrzymać
Wskazōwki
ôd zygara
To
co my se mogli dać
Przerywŏ
wołanie szafnera
Przi pożegnaniu kusik niyśmiały
Stoisz
dali na peronie
Pytania
bez ôdpowiedzi ôstały
A
jŏ siedzã we wagonie
Rozlywŏ
se świat za ôknem
Pustka
mie ciōngnie we dōł
Zmora
tańcuje ze snym
w
rytmie żelaznich kōł
Kolejne miasta a stacyje
Na
żołdni niy chcã wylyjź
Tygo
bagażu już nikt niy symnie
Sama
go muszã dali niyjś
Przi pożegnaniu kusik niyśmiały
Stoisz
dali na peronie
Pytania
bez ôdpowiedzi ôstały
A
jŏ siedzã we wagonie
Wsiednã do pociōngu we inksze dni
Dojadã do miejsca kaj bajesz czekŏ ti
