Joł Dziyń Kobiyt świyntujã we tym roku już ôd piōntku😉
Właśnie wrōciołach ze Lublina ze konferyncyji do kobiyt, ftore chcōm se rozwijać, inspirować i wzmacniać swojŏ wewnyntrznŏ sioła we ôparciu ô wartojści chrześcijańskie. To boł czas ciykawich prelekcji, spotkania se ze inkszymi kobiytōma, refleksyji nad sobōm i swojymi pragniyniōma.
Miyndzi notatkōma i małymi skrawkōma papiōru zaczłach pisać mōj kolejni wiyrsz. Je to prōba uchwycyniŏ ôbrazu kobiyt ze rozmajtich generacyji – ich codziynnyj pracy, marzyń i trosk. Tyn tekst je hołdym do naszich ômōw, mamōw, kobiyt współczesnich i tich ftore dopiyro pōjdōm własnōm drogōm.
Może w tich wersach znojdziesz kōnsek swojyj geschichty?
Życzã dzisiyj kŏżdi kobiycie keby miało ôdwaga żyć w zgodzie ze swojymi wartojściōmi i keby nigdy niy boła se iść za głosym swojygo serca 💖
GENERACYJE KOBIYT
Skludzonŏ pod zŏpaskōm
I we chłopskiyj chuście
Ziymia je mojōm łaskōm
Kej strzylajōm we lufcie
Gŏdać mie zakŏzali
I ôdmierzajōm kŏżdi cetnor zboża
A jŏ czywōm nad bajtlami
I koniōma se na handel woża
Na gowie mōm trwałŏ
A marzyniem małi Fiat
Do muzyki, co ze kaset grŏ
Pragnã uciyc we świat
Kartki w portmanuju
Pośród kolejki tłoku
Niy chcã bifyju
Ino mieszkanie w bloku
Ze telefonym przi uchu
I laptopym pod palcōma
Przi kolejnym wiatru podmuchu
Lŏca miyndzi terminōma
W taszce szminka, śrubokrynt, bilety
Na drogi, co wołajōm we dal
My wspōłczesne silny kobiyty
A w sercu tli se cichi żal
Zaglodōm w twoje oczy
Kaj rodzi se pytanie
Eli pōndziesz dali niż my
I ôdnejdziesz swoje powołanie
